ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS, ARAÇ PARK YERİ MESELESİ, CEZA MİKTARI, TAHRİK İNDİRİMİ

YARGITAY 1. Ceza Dairesi
ESAS: 2013/4636
KARAR: 2014/549

SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık müdafiinin yasal süre geçtikten sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanık A…’un mağdur S’i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; olay tarihinde T.. Caddesi üzerindeki bir işyerinde otopark görevlisi olarak çalışan mağdur S…’in, caddenin ücretsiz kısmında boşalan park yerine aracını park etmek isteyen ve aynı cadde üzerindeki bir apartmanın görevlisi olan sanığa müdahale ederek aracını park etmemesini istediği, sanığın buna tepki göstermesi üzerine aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve birbirlerine vurmaya başladıkları, bu sırada sanığın üzerinden çıkardığı bıçak ile mağdurun sağ ve sol göğüs bölgeleri ile sağ kolundan olmak üzere üç bölgesinden isabetle bilateral hemotoraksa, bilateral pnömotoraksa yol açacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı, mağdurun kendisini geri çekmesine rağmen sanığın ısrarla eylemlerini sürdürdüğü ve çevrekilerin bağırması nedeniyle koşarak çalıştığı apartmana girdiği olayda;

a-Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, makul bir ceza tayini yerine 14 yıl hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini,

b-Mağdurun herhangi bir üstün hakkı bulunmadığı halde sanığa aracını park etmemesi hususunda müdahalede bulunarak tartışmayı başlattığı ve ilk kimin vurduğu belirlenemeyen kavga sırasında birbirlerini yumruklamaları üzerine sanığın bıçakla yaralama eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında verilen cezadan TCK’nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321.maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 06/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

İstatistikler: Gönderilme zamanı gönderen admin — Çrş Mar 25, 2015 9:46 am — Cevaplar 0 — Ziyaret 61


kararara.com Sitesine Git

Bir Cevap Yazın