4749 SAYILI KANUN KAPSAMINDA DIŞ FİNANSMAN SAĞLANMASINA İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

4749 SAYILI KANUN KAPSAMINDA DIŞ FİNANSMAN SAĞLANMASINA İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

 

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; 28/3/2002 tarihli ve 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun çerçevesinde borç üstlenim taahhütleri hariç olmak üzere dış finansman sağlanmasına, sağlanan dış finansmanın dış borcun tahsisi, dış borcun ikrazı, Hazine geri ödeme garantisi ve yap-işlet-devret, yap-işlet ve işletme hakkı devri ile benzeri finansman modelleri kapsamında verilenler hariç olmak üzere Hazine karşı garantisi altında kuruluşlara kullandırılmasına ve Dış Borç Ödeme Hesabının oluşturulmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik,

  1. a) 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun I ve II/A sayılı cetvellerinde yer alan kamu idareleri,
  2. b) 5018 sayılı Kanunun II/B, III ve IV sayılı cetvellerinde yer alan kamu idareleri ve kurumları,
  3. c) Kamu iktisadi teşebbüsleri,

ç) Özel hukuk hükümlerine tabi olmakla beraber sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait olan kuruluşlar,

  1. d) Büyükşehir belediyeleri, belediyeler, bunlara bağlı idareler ile sair yerel yönetim kuruluşları,
  2. e) Fonlar,
  3. f) Kamu bankaları,
  4. g) Yatırım ve kalkınma bankalarını

kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 4749 sayılı Kanunun 4 üncü, 7 nci, 8 inci, 11 inci ve 16 ncı maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında 4749 sayılı Kanunun 3 üncü maddesindeki tanımlara ilave olarak;

  1. a) Banka: 4749 sayılı Kanunun 12 nci ve 16 ncı maddelerine dayanılarak hazırlanan Kamu Haznedarlığı uygulamasına ilişkin mevzuat kapsamında kamu kuruluşlarının her türlü mali kaynağının tutulması öngörülen, hesabın açılacağı bankaları,
  2. b) Garantili imkân ve dış borcun ikrazı limiti: Yılı bütçe kanunu ile belirlenen ve yılı içerisinde sağlanabilecek garantili imkânın ve ikrazen kullandırılacak dış borcun limitini,
  3. c) Garantili finansman: Hazine geri ödeme ya da Hazine karşı garantisi altında sağlanan krediyi ya da tahvil ihracını,

ç) Garantili finansman anlaşması: Kuruluşun ödeme yükümlülüklerine Hazine geri ödeme garantisi ya da Hazine karşı garantisi sağlanmasına ilişkin finansman anlaşmasını,

  1. d) Garanti protokolü: Hazine geri ödeme garantisi veya Hazine karşı garantisi verilebilmesini teminen Müsteşarlık ile kuruluş arasında imzalanan ve Hazine geri ödeme garantisi veya Hazine karşı garantisi verme koşullarını düzenleyen protokolü,
  2. e) Hesap: Dış borç ödeme hesabını,
  3. f) İkraz anlaşması: Dış borcun ikrazı amacıyla Müsteşarlık ile kuruluş arasında imzalanan ve ikraz koşullarını düzenleyen anlaşmayı,
  4. g) İkrazlı kredi: Dış borcun ikrazı yöntemiyle kullandırılan krediyi,

ğ) İkrazlı kredi anlaşması: Dış borcun ikrazı yöntemiyle kullandırılmak üzere kredi sağlanmasına ilişkin olarak dış finansman kaynağı ile Müsteşarlık arasında imzalanan kredi anlaşmasını,

  1. h) Kanun: 28/3/2002 tarihli ve 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanunu,

ı) Kuruluş: 2 nci maddede belirtilen kurum, idare ve kuruluşları,

  1. i) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,
  2. j) Ticari sözleşme: Mal ve hizmet alımları ile yapım işlerinde kuruluş ile yüklenici arasında yapılan yazılı anlaşmayı,
  3. k) Yüklenici: Kuruluş ile ticari sözleşme imzalayan gerçek veya tüzel kişiyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Projelere Dış Finansman Sağlanması

Dış finansman temini izni

MADDE 5 – (1) Kuruluş, dış finansman ile gerçekleştireceği projeler için dış finansman temini amacıyla Müsteşarlığa müracaat eder. Yurt dışı tahvil ihraçlarına ilişkin işlemlerde sermaye piyasası mevzuatı hükümleri saklıdır.

(2) Müsteşarlık, dış finansman temini çalışmalarına başlamadan önce projenin, yıllık yatırım programındaki yeri ve dış finansman temininin uygunluğu, yıllık yatırım programında öngörülen toplam tutarı, dış finansman ihtiyacı, önceliği ve yılı ödeneği, yıllara sari işlerde yeterli ödeneğin ayrılıp ayrılamayacağı hususlarında Kalkınma Bakanlığının uygun görüşünü alır. Savunma projeleri ve yıllık yatırım programında yer almayan güvenlik projeleri ile niteliği itibariyle yıllık yatırım programına tabi olmayan projeler için Kalkınma Bakanlığının görüşü aranmaz. Özelleştirme kapsamındaki kuruluşların projeleri için dış finansman temini çalışmalarına başlanabilmesini teminen Özelleştirme İdaresi Başkanlığının uygun görüşü, dış finansmanın tahvil ihracı yolu ile sağlanmasına ilişkin taleplerde ise Sermaye Piyasası Kurulunun görüşü alınır.

(3) Kuruluşların projelerine ikinci fıkra uyarınca alınan uygun görüşe istinaden dış finansman sağlanması, Bakandan alınacak onaya dayanılarak Müsteşarlıkça verilecek izne tabidir. Bu Yönetmelikte belirtilen esas ve usuller çerçevesinde dış finansmanın doğrudan Müsteşarlık tarafından temini esas olmakla birlikte, Müsteşarlık gerekli görülen durumlarda finansman teklifinin yüklenici tarafından temin edilmesine veya finansmanın kuruluşça gerçekleştirilecek tahvil ihracı ile sağlanmasına izin verebilir. Sağlanacak dış finansman, dış borcun tahsisi, dış borcun ikrazı yöntemleriyle ya da Hazine geri ödeme garantisi veya Hazine karşı garantisi altında kullandırılır.

(4) Dış finansmanın dış borcun ikrazı yöntemiyle, Hazine geri ödeme garantisi veya Hazine karşı garantisi altında kullandırılacağı durumlarda dış finansman temini izninin verilmesi, kuruluşun, dış finansman sağlanmasına ilişkin işlemlerin kendi iradesi ve/veya kusuru nedeniyle sonuçlandırılamaması halinde doğacak her türlü masraf ve mali yükümlülüğü karşılayacağını müracaat aşamasında yazılı olarak taahhüt etmesine bağlıdır.

(5) Dış finansman temininin aynı yıllık yatırım programı döneminde sonuçlandırılamaması durumunda, Müsteşarlık dış finansman teminine ilişkin anlaşma imzalanmadan önce bir kez daha Kalkınma Bakanlığının görüşünü alır.

Dış finansman temininde uygulanacak usul ve esaslar

MADDE 6 – (1) Müsteşarlık kuruluşların dış finansman temini izni taleplerinin değerlendirilmesini ilgili kuruluş tarafından sunulan bilgi ve belgeler üzerinden yapar. Müsteşarlığın sorumluluğu sadece talep edilen dış finansmanın sağlanması ile sınırlı olup, projenin teknik ve ekonomik açıdan yapılabilirliği de dahil proje ile ilgili dış finansman sağlanması dışındaki her türlü sorumluluk tamamen ilgili kuruluşa aittir. Kuruluş ihale mevzuatı da dahil olmak üzere tabi olduğu mevzuata uymakla yükümlü olup, dış finansman temini izni verilmiş olması kuruluşun bu husustaki sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

(2) Kuruluş tarafından talep edilen dış finansman tutarının yıllık yatırım programında öngörülenden fazla olması halinde Müsteşarlık, dış finansman temini çalışmalarına yıllık yatırım programında yer alan dış kredi tutarının ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde revize edilerek kendisine bildirilmesinden sonra başlar. Yıllara sari projelerde dış finansman sağlandıktan sonra kuruluş, söz konusu proje için ilgili yıla ait yıllık ödeneğin tahsisi ve gerekli durumlarda revizyonu için Kalkınma Bakanlığı nezdinde girişimde bulunur.

(3) Sağlanacak dış finansman ile ticari sözleşmenin aynı para biriminden olması esastır. Ancak resmi finansman fonları, uluslararası ve bölgesel kuruluşlardan temin edilen dış finansman ile dış finansman tutarına dahil edilen ihracat kredisi sigorta primleri ticari sözleşme para biriminden farklı olabilir.

(4) 7 nci maddeye dayanılarak verilen dış finansman temini iznine istinaden imzalanacak ticari sözleşmede; “Ticari sözleşmenin yürürlüğe girmesi, Hazine Müsteşarlığı tarafından sağlanacak dış finansmana ilişkin anlaşmaların yürürlüğe girmesine bağlıdır.” ifadesi,  8 inci maddeye dayanılarak verilen dış finansman temini iznine istinaden imzalanacak ticari sözleşmede “Ticari sözleşmenin yürürlüğe girmesi, teklif edilen dış finansman koşullarının Hazine Müsteşarlığı tarafından uygun görülüp dış finansmana ilişkin anlaşmaların müzakere edilerek imzalanması ve söz konusu anlaşmaların yürürlüğe girmesi koşuluna bağlıdır.” ifadesi; 9 uncu maddeye dayanılarak verilen dış finansman temini iznine istinaden imzalanacak ticari sözleşmede ise “Ticari sözleşmenin yürürlüğe girmesi, Hazine Müsteşarlığı garantisi altında gerçekleştirilecek tahvil ihracının yürürlüğe girmesine bağlıdır.” ifadesi yer alır.

(5) İmzalanacak ticari sözleşmede; “Yüklenici, kuruluşun onayı haricinde dış finansman kaynağından kullanım yapamaz ve her bir kullanım bazında kuruluşu bilgilendirmekten sorumludur ” ifadesine yer verilir. Ancak yüklenici tarafından bilgilendirme yapılmaması, kuruluşun sağlanan dış finansmandan yapılacak kullanımları takip etme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.

(6) Daha önce dış finansman sağlanmış, yapımı devam eden ve tamamlanabilmesi için ek finansmana ihtiyaç duyulan projeye ilişkin ilave dış finansman taleplerinin değerlendirilebilmesi, Kalkınma Bakanlığının ek dış finansman temini konusunda uygun görüş vermesi ve yılı program kararnamesinde belirtilen usullere göre yatırım programının revize edilmesi koşuluna bağlıdır.

Dış finansmanın doğrudan Müsteşarlık tarafından temini

MADDE 7 – (1) Müsteşarlık, projenin gerçekleştirilmesi için gerekli dış finansmanı, uygun göreceği dış finansman sağlayan yabancı ülkelerden, ülkelerce oluşturulan birliklerden, resmî finansman fonlarından, uluslararası ve bölgesel kuruluşlardan veya belirli sayıda bankanın teklife davet edilmesi sonucunda iletilecek tekliflerin arasından yapılacak değerlendirme sonucunda seçeceği herhangi bir dış finansman kaynağından temin edebilir. Bu durumda kuruluş, sadece ihale konusu projenin teknik özelliğine ve fiyatına ilişkin teklif alır.

(2) Kuruluşlara dış finansman temini izni verilmesi aşamasında, 5 inci, 6 ncı, 12 nci, 15 inci ve 19 uncu maddelerde öngörülen kriterlerin ve koşulların karşılanması şartı aranır.

Dış finansman teklifinin yüklenici tarafından temin edilmesi

MADDE 8 – (1) Kuruluşa, dış finansman teklifinin yüklenici tarafından temin edilmesi koşuluyla izin verildiği durumlarda ihaleye katılanlar, ihale konusu projenin teknik özelliğine ve fiyatına ilişkin teklifin yanı sıra dış finansman teklifi de vermek zorundadır.

(2) Yüklenicinin temin ettiği dış finansman teklifi, ticari sözleşmenin imzalanmasını müteakip müzakere edilerek sonuçlandırılmak üzere kuruluş tarafından Müsteşarlığa iletilir.

(3) Kuruluşlara dış finansman temini izni verilmesi aşamasında, 5 inci, 6 ncı, 12 nci, 15 inci ve 19 uncu maddelerde öngörülen kriterlerin ve koşulların karşılanması şartı aranır.

Dış finansmanın tahvil ihracı yolu ile temin edilmesi

MADDE 9 – (1) Kuruluşa, uluslararası sermaye piyasalarında tahvil ihracı yolu ile dış finansman sağlamasına ilişkin olarak izin verildiği durumlarda kuruluş, sadece ihale konusu projenin teknik özelliğine ve fiyatına ilişkin teklif alır.

(2) Kuruluşlara dış finansman temini izni verilmesi aşamasında, 5 inci, 6 ncı, 15 inci ve 19 uncu maddelerde öngörülen kriterlerin ve koşulların karşılanması şartı aranır.

İç finansmandan dış finansmana dönüştürülen projeler

MADDE 10 – (1) İç finansmanla gerçekleştirilmekte iken dış finansmanla devamı uygun bulunan projeler hakkında 5 inci ve 6 ncı maddelerde yer alan hükümler uygulanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Dış Borcun Tahsisi

Uygulanacak usul ve esaslar

MADDE 11 – (1) Türkiye Cumhuriyeti adına Müsteşarlık tarafından sağlanan dış finansmanı, 2 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki kuruluşlara, Karayolları Genel Müdürlüğüne, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüne ve savunma ve güvenlik hizmetleri sektörleri ile sınırlı olmak üzere nihai kullanıcısının 2 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki kamu idarelerinden olması durumunda projeyi yürüten özel bütçe kapsamındaki kuruluşlara, anlaşmadaki amaca sadık kalınarak geri ödeme yükümlülüğü olmaksızın dış borcun tahsisi yöntemiyle kullandırmaya Bakan yetkilidir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Dış Borcun İkrazı

Uygulanacak usul ve esaslar

MADDE 12 – (1)  2 nci maddenin birinci fıkrasının (b), (c), (ç), (d), (e), (f) ve (g) bentlerinde yer alan kuruluşların ikinci fıkrada sayılan kriterlerin sağlanması kaydıyla projelerinin dış finansmanı ile (d) bendi hariç anılan kuruluşların finansman ihtiyaçlarını karşılamak üzere Türkiye Cumhuriyeti adına Müsteşarlıkça temin edilecek dış finansmanı, anlaşmadaki mali koşullara bağlı kalarak ikraz etmeye Bakan yetkilidir. Kalkınma Bakanlığının uygun görüşü üzerine Bakanlar Kurulu tarafından gerçekleştirilmesi ivedi ve zaruri olarak tespit edilen projeler için Türkiye Cumhuriyeti adına sağlanan dış finansman gerektiğinde Müsteşarlığın görüşü ve Bakanın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu Kararı ile  anlaşmanın mali şartlarına  bağlı kalmaksızın dış borcun ikrazı yöntemiyle kullandırılabilir.

(2) Dış borcun ikrazı yöntemiyle dış finansman kullandırılması, Müsteşarlık tarafından aşağıda yer alan koşullar ve kriterler çerçevesinde değerlendirilir:

  1. a) Yılı bütçe kanunu ile belirlenen garantili imkân ve dış borcun ikrazı limiti kapsamında kalınması.
  2. b) Kuruluşun Müsteşarlığa vadesi geçmiş yükümlülüğünün bulunmaması.
  3. c) 2 nci maddenin birinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan ve sermayesinin yüzde ellisinden fazlası yerel yönetimlere ait olan kuruluşlar ile (d) bendinde yer alan kuruluşların 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 68 inci maddesinde ve 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 51 inci maddesinde öngörülen borçlanma limitini aşmamış olması.

ç) Özelleştirme kapsamında bulunan kuruluşlar için dış borcun ikrazı yoluyla dış finansman sağlanması hususunda Özelleştirme İdaresi Başkanlığının uygun görüşünün alınması.

  1. d) Dış borcun ikrazı yöntemiyle kullandırılan kredinin geri ödeme döneminde kuruluşun öngörülen tüm nakit akışlarının, ikraza konu kredinin borç servisleri ile kuruluşun Müsteşarlığa olan mevcut borçlarından kaynaklanan yükümlülüklerini ve kuruluşun mevcut garantili ve ikrazlı kredilerinin borç servisini ve sair tüm yükümlülüklerini karşılayacak düzeyde olması.

(3) Kuruluş,  ikinci fıkranın (d) bendindeki kriteri karşıladığını ortaya koyacak projeksiyonları ve bu projeksiyonların dayandırıldığı varsayımları gösteren raporları Müsteşarlığa sunmak ile yükümlüdür. Müsteşarlığın bu konuda yapacağı değerlendirmeler kuruluş tarafından ibraz edilen bilgi ve belgelerle sınırlı olup, söz konusu bilgi ve belgelerin temini ve doğruluğundan kuruluş sorumludur.

(4) Müsteşarlığa yapılan dış borcun ikrazı yöntemiyle dış finansman kullanımı taleplerinin sonuçlandırılabilmesi için ikraz anlaşması imzalanmadan önce aşağıdaki koşulların yerine getirilmesi gerekmektedir:

  1. a) İkrazlı kredi ile finanse edilecek projenin yürütülmesi, izlenmesi ve gerçekleşmelere ilişkin raporlama yapılması, borç geri ödemelerinin doğru, düzenli ve tutarlı bir şekilde yürütülmesi ve izlenebilmesi, Müsteşarlığa gerekli bilgi ve belgelerin iletilmesi, Müsteşarlıkla gerekli koordinasyonun kurulması ve evrak akışının düzenli olarak sağlanması için kuruluş bünyesinde bir birimin proje koordinasyonundan sorumlu kılınması.
  2. b) Büyükşehir belediyeleri, belediyeler, bunlara bağlı idareler ve il özel idareleri ile sair yerel yönetim kuruluşlarının yetkili organları tarafından, dış borcun ikrazı yöntemiyle kullandırılacak dış finansman tutarında borçlanılmasına izin veren ve dış finansmanın proje finansmanı amacıyla sağlandığı durumlarda hesap kurulmasını uygun bulan bir karar alınması.

(5) Birinci fıkra uyarınca Bakanlar Kurulu tarafından belirlenen projeler için ikinci fıkranın (b) ve (d) bentlerinde yer alan kriterler aranmaz.

İkraz anlaşması

MADDE 13 – (1) Müsteşarlıkça sağlanan dış finansmanın kuruluşa kullandırılabilmesini teminen Müsteşarlık ile kuruluş arasında ikraz anlaşması imzalanır. İkrazlı kredi anlaşmasının imza tarihinde sağlanan dış finansmanın ikraz edileceği kuruluşun belli olmadığı haller dışında ikraz anlaşması, ikrazlı kredi anlaşması yürürlüğe girmeden önce sonuçlandırılır.

(2) İl özel idareleri, büyükşehir belediyeleri ve belediyeler, kendilerine ait tüzel kişilerin ve/veya kendilerine bağlı müstakil bütçeli ve kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlar ile kendilerinin ve/veya kendilerine ait tüzel kişilerle kendilerine bağlı tüzel kişiliği haiz kuruluşların sermayesinin yarıdan fazlasına sahip olduğu özel idare şirketleri ile belediye iktisadi teşebbüsleri için dış finansman kaynağından dış borcun ikrazı yöntemiyle sağlanan dış finansman imkânlarına ilişkin olarak ikraz anlaşmalarından doğan her türlü yükümlülüklerden ve bu yükümlülüklerin aksatılması neticesinde doğmuş olan ve doğabilecek Hazine alacaklarının geri ödenmesinden müteselsilen sorumludurlar.

İkraz ücreti

MADDE 14 – (1) Müsteşarlık, dış borcun ikrazı yöntemiyle dış finansman kullandırılan kuruluştan, bir defaya mahsus olmak üzere kuruluşun mali durumu, kuruluşa daha önceden garantili finansman ve ikrazlı kredi sağlanmış olması halinde söz konusu garantili finansman ve ikrazlı kredilerin geri ödeme performansı ve sağlanan ikrazlı kredinin finansman koşulları gibi kriterleri dikkate alarak, ikraz edilen tutarın %1’ine kadar ikraz ücreti tahsil eder. Bu oranı beş katına kadar artırmaya Bakan yetkilidir. 12 nci maddenin dördüncü fıkrasının (a) bendinde yer alan yükümlülüklerini yerine getirmeyen veya kullanım ve geri ödeme bildirimlerini ikraz anlaşması hükümleri dahilinde yapmayan kuruluşun dış finansman sağlanmasına ilişkin yeni taleplerinde ikraz veya garanti ücreti, uygulanan en yüksek oran üzerinden tahakkuk ettirilir.

(2) Alt kullanıcılara tahsis edilmek üzere aynı anlaşmada birden fazla kuruluşa dış borcun ikraz edilmesi ve kullanım tutarının baştan öngörülememesi halinde her bir kuruluştan tahsil edilecek ikraz ücreti, ikraz edilen tutarın kuruluş sayısına bölünmesi ile elde edilecek tutar üzerinden hesaplanır.

(3) İkraz ücreti, ikraz anlaşmasının imzalanmasını takip eden 15 gün içinde kuruluş tarafından risk hesabına ödenir.

(4) Borçlu, kredinin tamamının kullanılmaması, tamamen veya kısmen iptal edilmesi veya kullanımının durdurulması hallerinde ikraz ücretinin tamamen veya kısmen iade edilmesini talep edemez.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Hazine Geri Ödeme Garantisi

Uygulanacak usul ve esaslar

MADDE 15 – (1) 2 nci maddenin birinci fıkrasının (c), (ç), (d), (e), (f) ve (g) bentleri ile 5018 sayılı Kanunun II/B sayılı cetvelinde yer alan ve ikinci fıkradaki kriterleri karşılayan kuruluşların projelerinin tahvil ihracı dahil dış finansmanı ile (d) bendi hariç anılan kuruluşların finansman ihtiyaçlarını karşılamak üzere temin edecekleri dış finansman için Hazine geri ödeme garantisi vermeye Bakan yetkilidir.

(2) Hazine geri ödeme garantisi altında dış finansman kullandırılması Müsteşarlık tarafından aşağıda yer alan kriterler çerçevesinde değerlendirilir:

  1. a) Yılı bütçe kanunu ile belirlenen garantili imkân ve dış borcun ikrazı limiti kapsamında kalınması.
  2. b) Kuruluşun Müsteşarlığa vadesi geçmiş yükümlülüğünün bulunmaması.
  3. c) 2 nci maddenin birinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan ve sermayesinin yüzde ellisinden fazlası yerel yönetimlere ait olan kuruluşlar ile (d) bendinde yer alan kuruluşların 5393 sayılı Belediye Kanununun 68 inci maddesinde ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 51 inci maddesinde öngörülen borçlanma limitini aşmamış olması.

ç) Özelleştirme kapsamında bulunan kuruluşlar için Hazine geri ödeme garantisi altında dış finansman sağlanması hususunda Özelleştirme İdaresi Başkanlığının uygun görüşünün alınması.

  1. d) Hazine geri ödeme garantisi altında tahvil ihracı yoluyla dış finansman sağlanması durumlarında Sermaye Piyasası Kurulunun görüşünün alınması.
  2. e) Sağlanacak garantili finansmanın geri ödeme döneminde kuruluşun öngörülen tüm nakit akışlarının, geri ödeme garantisine konu borç servislerini ve kuruluşun Müsteşarlığa olan mevcut borçlarından kaynaklanan yükümlülüklerini ve kuruluşun mevcut garantili finansman ve ikrazlı kredilerinin borç servisini ve sair tüm yükümlülüklerini karşılayacak düzeyde olması.

(3) Kuruluş, ikinci fıkranın (e) bendindeki kriterleri karşıladığını ortaya koyacak projeksiyonları ve bu projeksiyonların dayandırıldığı varsayımları gösteren raporları Müsteşarlığa sunmak ile yükümlüdür. Müsteşarlığın bu konuda yapacağı değerlendirmeler kuruluş tarafından ibraz edilen bilgi ve belgelerle sınırlı olup, söz konusu bilgi ve belgelerin temini ve doğruluğundan kuruluş sorumludur.

(4) Müsteşarlığa yapılan Hazine geri ödeme garantisi taleplerinin sonuçlandırılabilmesi için garanti protokolü imzalanmadan önce aşağıdaki koşulların yerine getirilmesi gerekmektedir:

  1. a) Garantili finansman ile finanse edilecek projenin yürütülmesi, izlenmesi ve gerçekleşmelere ilişkin raporlama yapılması, borç geri ödemelerinin doğru, düzenli ve tutarlı bir şekilde yürütülmesi ve izlenebilmesi, Müsteşarlığa gerekli bilgi ve belgelerin iletilmesi, Müsteşarlıkla gerekli koordinasyonun kurulması ve evrak akışının düzenli olarak sağlanması için kuruluş bünyesinde bir birimin proje koordinasyonundan sorumlu kılınması.
  2. b) Büyükşehir belediyeleri, belediyeler ve bunlara bağlı idareler ile sair yerel yönetim kuruluşlarının yetkili organları tarafından sağlanacak garantili finansman tutarında borçlanılmasına izin veren ve dış finansmanın proje finansmanı amacıyla sağlandığı durumlarda hesap kurulmasını uygun bulan bir karar alınması.

(5) Kuruluşun, 21/12/2002 tarihli ve 24970 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hazine Garantileri Kapsamında Yapılacak Ödemelerin Üstlenilmesinde Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerini yerine getirmesi gerekmektedir.

Garanti protokolü

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında sağlanan Hazine geri ödeme garantisinin geçerlilik kazanması, Müsteşarlık ile lehine garanti verilecek kuruluş arasında garanti protokolü imzalanması kaydıyla mümkündür. Garanti protokolü, garantili finansman anlaşması yürürlüğe girmeden önce imzalanır. Hazine geri ödeme garantisi altında gerçekleştirilen tahvil ihraçlarında garanti protokolü, tahvil ihracına ilişkin belgelerin imzalanması ile eş zamanlı olarak imzalanır.

(2) İl özel idareleri, büyükşehir belediyeleri ve belediyeler, kendilerine ait tüzel kişilerin ve/veya kendilerine bağlı müstakil bütçeli ve kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlar ile kendilerinin ve/veya kendilerine ait tüzel kişilerle kendilerine bağlı tüzel kişiliği haiz kuruluşların sermayesinin yarıdan fazlasına sahip olduğu özel idare şirketleri ile belediye iktisadi teşebbüslerinin sağladıkları garantili finansman imkânlarına ilişkin olarak garanti protokolünden doğan her türlü yükümlülüklerden ve bu yükümlülüklerin aksatılması neticesinde doğmuş olan ve doğabilecek Hazine alacaklarının geri ödenmesinden müteselsilen sorumludurlar.

Kısmi garanti

MADDE 17 – (1) Yukarıda belirlenen esaslara uygun olarak; her bir garantili finansman bazında kuruluşun mali durumu, kuruluşa daha önceden garantili finansman ve ikrazlı kredi sağlanmış olması halinde söz konusu garantili finansman ve ikrazlı kredilerin geri ödeme performansı ve sağlanan garantili finansmanın koşulları gibi kriterler dikkate alınarak anlaşma tutarının en fazla %95’ine kadar kısmi garanti verilebilir. Ancak, uluslararası ve bölgesel kuruluşlardan sağlanan garantili finansman, yabancı ülke hükümet fonları, yabancı ülkelerin resmi ihracat sigorta kuruluşları tarafından doğrudan sağlanan veya garanti verilen ihracat kredileri kısmi garanti uygulamasından istisna tutulur.

(2) Hazine geri ödeme garantisi altındaki tahvil ihraçlarında ise anlaşma tutarının %100’üne kadar garanti verilebilir.

Garanti ücreti

MADDE 18 – (1) Müsteşarlık, lehine Hazine geri ödeme garantisi verilen kuruluştan bir defaya mahsus olmak üzere kuruluşun mali durumu, kuruluşa daha önceden garantili finansman ve ikrazlı kredi sağlanmış olması halinde söz konusu garantili finansmanın ve ikrazlı kredilerin geri ödeme performansı ve sağlanan garantili finansmanın koşulları gibi kriterleri dikkate alarak garanti edilen tutarın %1’ine kadar garanti ücreti tahsil eder. Bu oranı beş katına kadar artırmaya Bakan yetkilidir. 15 inci maddenin dördüncü fıkrasının (a) bendi ile beşinci fıkrasında yer alan yükümlülüklerini yerine getirmeyen veya kullanım ve geri ödeme bildirimlerini garanti protokolü hükümleri dahilinde yapmayan kuruluşun dış finansman sağlanmasına ilişkin yeni taleplerinde garanti veya ikraz ücreti, uygulanan en yüksek oran üzerinden tahakkuk ettirilir.

(2) Alt kullanıcılara kullandırılmak üzere aynı anlaşmada birden fazla kuruluş lehine Hazine geri ödeme garantisi verilmesi ve kullanım tutarının baştan öngörülememesi halinde her bir kuruluştan tahsil edilecek garanti ücreti, anlaşma tutarının kuruluş sayısına bölünmesi ile elde edilecek tutar üzerinden hesaplanır.

(3) Garanti ücreti, garanti protokolünün imzalanmasını takip eden 15 gün içinde kuruluş tarafından risk hesabına ödenir.

(4) Borçlu, garantili finansmanın tamamının kullanılmaması, tamamen veya kısmen iptal edilmesi veya kullanımının durdurulması hallerinde garanti ücretinin tamamen veya kısmen iade edilmesini talep edemez.

ALTINCI BÖLÜM

Hazine Karşı Garantisi

Uygulanacak usul ve esaslar

MADDE 19 – (1)  2 nci maddenin birinci fıkrasının (c), (ç), (d), (e), (f) ve (g) bentlerinde yer alan ve ikinci fıkradaki kriterleri karşılayan kuruluşların projelerinin dış finansmanı ile (d) bendi hariç anılan kuruluşların dış finansman ihtiyaçlarını karşılamak üzere bu kuruluşların borçlu sıfatıyla uluslararası piyasalardan temin edecekleri finansman imkanlarının geri ödenmesi için bir dış finansman kaynağı tarafından verilen garanti kapsamı ile sınırlı olmak üzere Hazine karşı garantisi vermeye Bakan yetkilidir.

(2) Hazine karşı garantisi altında dış finansman kullandırılması Müsteşarlık tarafından aşağıda yer alan kriterler çerçevesinde değerlendirilir:

  1. a) Yılı bütçe kanunu ile belirlenen garantili imkân ve dış borcun ikrazı limiti kapsamında kalınması,
  2. b) Kuruluşun Müsteşarlığa vadesi geçmiş yükümlülüğünün bulunmaması,
  3. c)  2 nci maddenin birinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan ve sermayesinin yüzde ellisinden fazlası yerel yönetimlere ait olan kuruluşlar ile (d) bendinde yer alan kuruluşların 5393 sayılı Belediye Kanununun 68 inci maddesinde ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 51 inci maddesinde öngörülen borçlanma limitini aşmamış olması,

ç) Özelleştirme kapsamında bulunan kuruluşlar için Hazine karşı garantisi altında dış finansman sağlanması hususunda Özelleştirme İdaresi Başkanlığının uygun görüşünün alınması,

  1. d) Hazine karşı garantisi altında tahvil ihracı yoluyla dış finansman sağlanması durumlarında Sermaye Piyasası Kurulunun görüşünün alınması,
  2. e) Sağlanacak garantili finansmanın geri ödeme döneminde kuruluşun öngörülen tüm nakit akışlarının, Hazine karşı garantisine konu borç servislerini ve kuruluşun Müsteşarlığa olan mevcut borçlarından kaynaklanan yükümlülüklerini ve kuruluşun mevcut garantili finansman ve ikrazlı kredilerinin borç servisini ve sair tüm yükümlülüklerini karşılayacak düzeyde olması.

(3) Kuruluş, ikinci fıkranın (e) bendindeki kriterleri karşıladığını ortaya koyacak projeksiyonları ve bu projeksiyonların dayandırıldığı varsayımları gösteren raporları Müsteşarlığa sunmak ile yükümlüdür. Müsteşarlığın bu konuda yapacağı değerlendirmeler kuruluş tarafından ibraz edilen bilgi ve belgelerle sınırlı olup, söz konusu bilgi ve belgelerin temini ve doğruluğundan kuruluş sorumludur.

(4) Müsteşarlığa yapılan Hazine karşı garantisi taleplerinin sonuçlandırılabilmesi için garanti protokolü imzalanmadan önce aşağıdaki koşulların yerine getirilmesi gerekmektedir:

  1. a) Garantili finansman ile finanse edilecek projenin yürütülmesi, izlenmesi ve gerçekleşmelere ilişkin raporlama yapılması, borç geri ödemelerinin doğru, düzenli ve tutarlı bir şekilde yürütülmesi ve izlenebilmesi, Müsteşarlığa gerekli bilgi ve belgelerin iletilmesi, Müsteşarlıkla gerekli koordinasyonun kurulması ve evrak akışının düzenli olarak sağlanması için kuruluş bünyesinde bir birimin proje koordinasyonundan sorumlu kılınması,
  2. b) Büyükşehir belediyeleri, belediyeler ve bunlara bağlı idareler ile sair yerel yönetim kuruluşlarının yetkili organları tarafından, sağlanacak garantili finansman tutarında borçlanılmasına izin veren ve dış finansmanın proje finansmanı amacıyla sağlandığı durumlarda hesap kurulmasını uygun bulan bir karar alınması.

(5) Kuruluşun, Hazine Garantileri Kapsamında Yapılacak Ödemelerin Üstlenilmesinde Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerini yerine getirmesi gerekmektedir.

Garanti protokolü

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında sağlanan Hazine karşı garantisinin geçerlilik kazanması, Müsteşarlık ile lehine garanti verilecek kuruluş arasında garanti protokolü imzalanması kaydıyla mümkündür. Garanti protokolü, garantili finansman anlaşması yürürlüğe girmeden önce imzalanır. Hazine karşı garantisi altında gerçekleştirilen tahvil ihraçlarında garanti protokolü, tahvil ihracına ilişkin belgelerin imzalanması ile eş zamanlı olarak imzalanır.

(2) İl özel idareleri, büyükşehir belediyeleri ve belediyeler, kendilerine ait tüzel kişilerin ve/veya kendilerine bağlı müstakil bütçeli ve kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlar ile kendilerinin ve/veya kendilerine ait tüzel kişilerle kendilerine bağlı tüzel kişiliği haiz kuruluşların sermayesinin yarıdan fazlasına sahip olduğu özel idare şirketleri ile belediye iktisadi teşebbüslerinin sağladıkları garantili finansman imkânlarına ilişkin olarak garanti protokolünden doğan her türlü yükümlülüklerden ve bu yükümlülüklerin aksatılması neticesinde doğmuş olan ve doğabilecek Hazine alacaklarının geri ödenmesinden müteselsilen sorumludurlar.

Kısmi garanti

MADDE 21 – (1) 19 uncu ve 20 nci maddelerde belirlenen esaslara uygun olarak; her bir garantili finansman bazında kuruluşun mali durumu, kuruluşa daha önceden garantili finansman ya da ikrazlı kredi sağlanmış olması halinde söz konusu garantili finansman ya da ikrazlı kredilerin  geri ödeme performansı ve sağlanan garantili finansmanın koşulları gibi kriterler dikkate alınarak dış finansman kaynağı tarafından garanti edilen tutarın en fazla %95’ine kadar kısmi garanti verilebilir. Ancak, uluslararası ve bölgesel kuruluşlar, yabancı ülke hükümet fonları ve yabancı ülkelerin resmi ihracat sigorta kuruluşları tarafından garanti edilen tutarın tamamına Hazine karşı garantisi sağlanabilir.

(2) Tahvil ihracına Hazine karşı garantisi sağlanması durumunda ise dış finansman kaynağı tarafından garanti edilen tutarın %100’üne kadar garanti verilebilir.

Garanti ücreti

MADDE 22 – (1) Müsteşarlık, lehine Hazine karşı garantisi verilen kuruluştan bir defaya mahsus olmak üzere kuruluşun mali durumu, kuruluşa daha önceden garantili finansman ve ikrazlı kredi sağlanmış olması halinde söz konusu garantili finansman ve ikrazlı kredilerin geri ödeme performansı ve sağlanan garantili finansmanın koşulları gibi kriterleri dikkate alarak Hazine karşı garantisine konu olan tutarın %1’ine kadar garanti ücreti tahsil eder. Bu oranı beş katına kadar artırmaya Bakan yetkilidir. 19 uncu maddenin dördüncü fıkrasının (a) bendi ve beşinci fıkrasında yer alan yükümlülüklerini yerine getirmeyen veya kullanım ve geri ödeme bildirimlerini garanti protokolü hükümleri dahilinde yapmayan kuruluşun dış finansman sağlanmasına ilişkin yeni taleplerinde garanti veya ikraz ücreti, uygulanan en yüksek oran üzerinden tahakkuk ettirilir.

(2) Alt kullanıcılara kullandırılmak üzere aynı anlaşmada birden fazla kuruluş lehine Hazine karşı garantisi verilmesi ve kullanım tutarının baştan öngörülememesi halinde her bir kuruluştan tahsil edilecek garanti ücreti, Hazine karşı garantisine konu tutarın kuruluş sayısına bölünmesi ile elde edilecek tutar üzerinden hesaplanır.

(3) Garanti ücreti, garanti protokolünün imzalanmasını takip eden 15 gün içinde kuruluş tarafından risk hesabına ödenir.

(4) Borçlu, garantili finansmanın tamamının kullanılmaması, tamamen veya kısmen iptal edilmesi veya kullanımının durdurulması hallerinde garanti ücretinin tamamen veya kısmen iade edilmesini talep edemez.

YEDİNCİ BÖLÜM

Hesabın Oluşturulması ve İşleyişi

Uygulanacak usul ve esaslar

MADDE 23 – (1) 2 nci maddenin birinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan ve sermayesinin yüzde ellisinden fazlası yerel yönetimlere ait olan kuruluşlar ile (d) bendinde yer alan kuruluşlar tarafından gerçekleştirilecek projelere garantili finansman veya ikrazlı kredi sağlanabilmesi için hesap oluşturulur.

(2) Büyükşehir belediyeleri ve belediyeler belediye meclis kararıyla, il özel idareleri il genel meclisi kararıyla, bağlı kuruluşlar,  2 nci maddenin birinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan ve sermayesinin yüzde ellisinden fazlası yerel yönetimlere ait olan kuruluşlar ve sair yerel yönetim kuruluşları ise yönetim kurulu kararıyla bankada “Hesap” açar. Hesabın oluşturulmasına ilişkin yetkili organın kararı kesin olup, kuruluşun yönetim değişikliği veya başka bir kararı ile iptal edilemez. Hesabın açılmasına ilişkin işlemler garantili finansman veya ikrazlı kredi anlaşması imzalanmadan önce tamamlanır.

(3) Hesabın kaynaklarını, proje için temin edilen garantili finansmana veya ikrazlı kredilere ilişkin kuruluşun geri ödeme yükümlülüklerini karşılayacak şekilde, vergi ve yasal kesintiler yapıldıktan sonra, öncelikle finanse edilen projeden temin edilen gelirler başta olmak üzere kuruluş tarafından aktarılacak tutarlar ve hesaptaki tutarlar için sağlanan nemalar oluşturur.

(4) Hesaba her ay aktarılacak tutar, kuruluşun vadesi gelecek ilk borç taksiti tutarının büyüklüğü göz önüne alınarak aylık bazda eşit olacak şekilde belirlenir. Hesaba aktarılan tutarların vade tarihinde borcun tamamını ödemeye yeterli olmaması halinde kuruluş aradaki farkı hesaba aktarmakla yükümlüdür.

(5) Kuruluş, Müsteşarlık ile mutabık kalınan tutarların hesaba aktarılması hususunda yetkili organlarının kararını alır. Yetkili organların kararında, hesaba aktarılacak tutarlar ve aktarım dönemleri açık olarak gösterilir.

(6) Söz konusu tutarların hesaba aktarılmasına ilişkin yetkili organların kararı kesin olup, kuruluşun yönetim değişikliği veya başka bir kararı ile iptal edilemez veya gelirleri azaltılacak şekilde değiştirilemez.

(7) Kuruluş, tek bir bankada tek bir Hesap açabilir ve ikraz anlaşması veya garanti protokolü uyarınca hesaba aktarılan tutarları borç ödeme dışında başka bir amaçla kullanamaz.

(8) Kuruluş, hesaba aktarılan tutarları, aktarım yapılan günden başlamak üzere, dış borç ödeme takvimini aksatmayacak şekilde ve vade tarihinde geri dönüşleri hesaba olmak kaydıyla, Kamu Haznedarlığı uygulaması kapsamında nemalandırabilir.

(9) Hesabın çalışma usullerinin belirlenmesine ilişkin olarak kuruluş ile banka arasında bir sözleşme imzalanır. Kuruluş, söz konusu sözleşmenin bir nüshasını Müsteşarlığa gönderir. Bahse konu sözleşme, Müsteşarlık ile kuruluş arasında imzalanan ikraz anlaşmasının veya garanti protokolünün ayrılmaz parçasıdır. Kuruluş, hesaptan para kullanımını bu sözleşme hükümleri çerçevesinde yapar. Hesabın kapatılması bu Yönetmelik kapsamındaki başka bir bankaya transferi ve banka ile kuruluş arasında imzalanacak sözleşmede değişiklik yapılması Müsteşarlığın uygun görüşüne bağlıdır. Bu sözleşmede, 24 üncü maddede belirtilen raporlama yükümlülüğünün yerine getirileceğine ilişkin hükümlere yer verilir.

(10) Hesaptan para kullanımı aşağıdaki şekilde gerçekleşir:

  1. a) Garantili finansman için dış finansman kaynağı tarafından kuruluşa bildirilen faiz, kupon ödemesi, anapara, taahhüt komisyonu ve diğer giderler için kuruluş, 10/3/2006 tarihli ve 26104 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Mahalli İdareler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliğine uygun şekilde hazırlanan ödeme evrakını vade tarihinden 7 gün önce bankaya gönderir. Banka, hesaptan borç servisini karşılamak üzere gerekli tutarı dış finansman kaynağının hesabına transfer eder.
  2. b) İkrazlı krediler için Müsteşarlık tarafından kuruluşa bildirilen faiz, anapara, taahhüt komisyonu ve diğer giderlere ilişkin tutarın Müsteşarlığın ilgili hesabına aktarılmasını teminen kuruluş, Mahalli İdareler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliğine uygun şekilde hazırlanan ödeme evrakını vade tarihinden 2 gün önce bankaya gönderir. Banka, hesaptan borç servisini karşılamak üzere gerekli tutarı Müsteşarlığın hesabına transfer eder. Müsteşarlığın dış borç servisine ilişkin bildirim yapmaması, kuruluşun ödeme yükümlülüklerini hiçbir şekilde ortadan kaldırmaz.
  3. c) Projenin, garantili finansman ve ikrazlı krediler ile birlikte finanse edilmesi ve bunların ödeme günlerinin aynı olması ve söz konusu proje kapsamında önceden temin edilen garantili finansman ve/veya ikrazlı kredilere ilişkin yükümlülüklerinden kaynaklanan Hazine alacağı olması halinde hesaptan yapılan para kullanımında şu öncelik sırası izlenir: İlk olarak, garantili finansmana ilişkin ödemeler; ikinci olarak, ikrazlı kredilere ilişkin ödemeler; ve üçüncü olarak, söz konusu proje kapsamında önceden temin edilen garantili finansman ve/veya ikrazlı krediler ile ilgili olarak kuruluşun Müsteşarlığa olan yükümlülüklerine ilişkin ödemeler.

ç) Hesap bakiyesinin yeterli olmaması durumunda borç servisinin kısmen de olsa karşılanabilmesi için bakiye tutarın tümü dış finansman kaynağının hesabına/Müsteşarlığın hesabına aktarılır.

(11) Hesabın işleyiş süresi kuruluşun dış finansman kaynağına ve/veya Müsteşarlığa söz konusu proje kapsamında daha önceki anlaşmalardan kaynaklanan yükümlülükleri de dahil olmak üzere tüm yükümlülüklerinin tamamen ifa edilmesine bağlıdır. Hesabın işleyiş süresi ancak Müsteşarlığın uygun görüşü ile sona erdirilir.

İzleme, raporlama, denetim ve yaptırım

MADDE 24 – (1) Hesaplar, Müsteşarlık nezdindeki Kamu Haznedarlığı Sistemi kapsamında izlenir. Kuruluş, sağladığı garantili finansman veya ikrazlı krediye ilişkin her yeni kullanım ve/veya iptalin ardından yeni ödeme planını Müsteşarlığa bildirmekle yükümlüdür. Kuruluş ve Banka, Müsteşarlığın talebi halinde gerekli diğer bilgileri Müsteşarlığa iletir.

(2) Müsteşarlık izleme ve/veya denetim sonuçlarına göre, Hesaba aktarılması gereken tutarın zamanında ve tam olarak aktarılmaması, Hesaptan borç ödemeleri dışında başka bir amaçla kullanım yapılması ve birinci fıkra kapsamındaki raporlama yükümlülüklerinin yerine getirilmemesi durumunda, kuruluşun Mali Hizmetler Daire Başkanı veya benzeri görevi ifa eden yönetici hakkında 25 inci maddeye göre idari para cezası uygulamaya yetkilidir.

(3) Müsteşarlık hesap ile ilgili olarak kuruluşun vermiş olduğu taahhütler, garantili finansman ve ikrazlı krediler çerçevesinde kendisine sunulan bilgi ve belgeler de dahil olmak üzere gerçekleştirilen bütün işlemleri, Hazine Kontrolörleri Kurulu vasıtasıyla denetlemeye yetkilidir.

(4) Hazine alacaklarına 18/10/2005 tarihli ve 25970 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hazine Alacaklarının Yönetimi, Takip ve Tahsiline Dair Yönetmelik hükümleri uygulanır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari para cezaları

MADDE 25 – (1) Bu Yönetmeliğin;

  1. a) 14 üncü maddesinde belirtilen ikraz ücretinin üçüncü fıkrada belirtilen süre içerisinde ödenmemesi,
  2. b) 13 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, 16 ncı maddesinin ikinci fıkrasında ve 20 nci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen sorumluluk ile müteselsil sorumluluğa ilişkin yükümlülüklerin yerine getirilmemesi,
  3. c) 18 ve 22 nci maddelerinde belirtilen garanti ücretinin üçüncü fıkrada belirtilen süre içerisinde ödenmemesi,

ç) 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 ve 22 nci maddelere göre sağlanan garantili finansmana ilişkin geri ödemeler için gereken tutarın yılı bütçelerinde öncelikli olarak ayrılmaması,

  1. d) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası, 23 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 24 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen bilgi ve belgelerin Müsteşarlıkça talep edilen usul ve esaslar çerçevesinde verilmemesi,
  2. e) 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi, 15 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi ile 19 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında istenecek her türlü bilgi ve belgenin Müsteşarlıkça talep edilen usul ve esaslar çerçevesinde verilmemesi,
  3. f) Hesabın ihdasında ve işletilmesinde 23 üncü ve 24 üncü maddelerde ve anlaşmalarda belirlenen esaslara uyulmaması

hallerinde, söz konusu yükümlülükleri yerine getirmeyen kişiler hakkında 4749 sayılı Kanunun 14/A maddesinde öngörülen idari para cezası uygulanır.

(2) İdari para cezalarının verilmesini gerektiren fiillerin üç yıl içerisinde tekrarı halinde, verilen para cezası iki katı, aynı süre içerisinde ikinci ve müteakip tekrarı halinde ise üç katı artırılarak uygulanır.

(3) İdari para cezası ilgilisine tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde ödenir.

Atıflar

MADDE 26 – (1) 17/12/2009 tarihli ve 27435 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 4749 sayılı Kanun Kapsamında Dış Finansman Sağlanmasına İlişkin Usul ve Esaslara Dair Yönetmeliğe yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 27 – (1) 17/12/2009 tarihli ve 27435 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 4749 sayılı Kanun Kapsamında Dış Finansman Sağlanmasına İlişkin Usul ve Esaslara Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçiş hükmü

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihteki Dış Borç Ödeme Hesabına konu Garanti Protokolleri ve İkraz Anlaşmaları bu Yönetmelik hükümleri uyarınca altı ay içerisinde yenilenir. Garanti Protokolleri ve İkraz Anlaşmaları yenilenirken mevcut Hesap bakiyeleri dikkate alınır.

(2) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hesapta tutulan paranın, gelecek bir yıllık zaman diliminde garantili finansman veya ikrazlı kredilerden kaynaklanan her türlü ödeme dahil olmak üzere tüm borç servisini karşılayacak tutarı aşan kısmı, kuruluş tarafından başka amaçlar için kullanılabilir.

Yürürlük

MADDE 28 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 29 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.

Bir Cevap Yazın